گرفتن است . ( 561 ) تَحْتَلِبُ دَماً : خون خواهيد دوشيد . خطبهء 57 ص 56 ف ( 562 ) سَيَظْهَرُ عَلَيْكُم : به زودى به شما غالب مىشود . ( 563 ) رَحْبُ الْبُلْعُوم : گشاده گلو . ( 564 ) مُنْدَحِقُ البَطْن : شكم برآمده ، عظيم البطن . خطبهء 58 ص 57 ف ( 565 ) الحَاصِبُ : طوفان ، باد شديدى كه خاك و شن را با خود مىبرد ، مقصود نفرين بر خوارج است . ( 566 ) الآثِر : مخبر ، كسى كه سرگذشتى را حكايت مىكند ، مقصود اين است كه از شما باقى نماند حكايت گرى كه سرگذشتى را بيان كند ، و لغت « آثر » بسياق نزديكتر است تا لغت « آبر » و « آبز » كه در برخى از نسخ آمده و سيد رضى نيز همين را انتخاب كرده است . ( 567 ) فَاوبُوا شَرَّ مَآبٍ : بسوى بدترين سرنوشت برگرديد . ( 568 ) الاعْقَاب : جمع « عقب » ، پاشنه‌هاى پا ، كنايه از عقب گرد و رجعت است . ( 569 ) الاثَرَةً : استبداد . خطبهء 60 ص 59 ف ( 570 ) قَرَارَاتِ النِّساءِ : كنايه از رحمهاى زنان است . ( 571 ) نَجَمَ : آشكار شد . ( 571 ) كُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ : هر گاه از آنان رئيسى ظهور كند ، كشته گردد . خطبهء 62 ص 61 ف ( 572 ) الغَيْلَه : قتل ناگهانى بطوريكه مقتول متوجه قاتل نشود ، ترور . ( 573 ) الجُنَّة : سپر . ( 574 ) طَاشَ السَّهْمُ عَنِ الْهَدَفِ : تير به هدف اصابت نكرد . ( 575 ) الكَلْمُ : جراحت ، زخم . خطبهء 63 ص 62 ف ( 576 ) سَابِغاً : گسترده . ( 577 ) قَلَصَ : جمع شد . خطبهء 64 ص 63 ف ( 578 ) بَادِرُوا آجَالَكُم بِاعْمَالِكُم : پيش از مرگ به عمل مبادرت ورزيد . ( 579 ) ابْتَاعُوا : ( نعمتهاى پايدار الهى را در برابر لذائذ فانى حيات دنيوى ) بخريد .